Live een race bijwonen ? Gp tickets zijn hier verkrijgbaar
Toegang

Page content

American Formula 1 Dream

article content

American Formula 1 Dream

Sebring international Raceway was het decor van de eerste Amerikaanse formule 1 grand prix uit de historie. De race, die verreden is in 1959, zou een eenmalig bezoek van de formule 1 blijken te zijn op die locatie.

Een jaar later werd de Amerikaanse grand prix verreden op Riverside International Raceway.
Ook deze locatie leek niet helemaal te bevallen. Vanaf 1961 werd er gereden op Watkins Glen.

Met “The Glen” leek de formule 1 het juiste plekje in Amerika gevonden te hebben.
De race, dat vaak als een van de finaleraces van het seizoen op de kalender stond, werd tot en met 1980 verreden.

Omdat er in de periode tussen 1976 en 1984 meer dan een race per jaar gereden werd in de Verenigde Staten, werden er naast de grand prix van de Verenigde Staten ook formule 1 races georganiseerd onder de namen Grand prix van de Verenigde Staten West, Grand Prix van de Verenigde Staten Oost, Grand Prix van Las Vegas en de Grand Prix van Dallas.

In de loop van de jaren groeide de kritiek op de Watkins Glen. Het circuit in de staat New York raakte verouderd, de grindbakken waren keihard en qua uitstraling paste het circuit niet genoeg bij het glamour beeld dat de formule 1 wilde uitstralen. Wereldkampioen Alan Jones was de laatste winnaar in 1980.

De formule 1 ging op zoek naar nieuw geluk in de Verenigde Staten en als je daar naar geluk zoekt, kom je al gauw in las Vegas uit. Op het parkeerterrein van het Ceasars Palace hotel werd er, met in elkaar grijpende betonblokken, een tijdelijke baan aangelegd.

Op deze “baan” werden de afsluitende grand prix gereden van de seizoenen 1981 en 1982. De baan liep linksom en om de (te kleine) ruimte wat te compenseren waren de bochten erg geknepen geplaatst.

Zowel in 1981 als in 1982 zou de grand prix van Las Vegas de beslissing brengen in het wereldkampioenschap. In 1981 had Nelson Piquet aan een vijfde plaats voldoende om als wereldkampioen gekroond te worden.

Het was de eerste titel voor de Braziliaanse Brabham rijder. In 1982 was wederom een vijfde plek voldoende voor de wereldtitel. Dit keer was het Keke Rosberg, die voor Williams-Ford reed, die met de eer ging strijken.

Deze laatste race in Las Vegas werd overigens verrassend gewonnen door Michele Alboreto in een Tyrrell-Ford (het zou de laatste overwinning zijn van dat legendarische team).

Tussen 1976 en 1983 werd de Grand Prix van de Verenigde Staten West verreden op het stratencircuit van Long Beach. De Zwitser Clay Regazzoni won de eerste editie in 1976. Een ernstig ongeval in 1980 op hetzelfde circuit bracht een abrupt einde aan zijn formule 1 carrière.

Nederlands succes was daar met Jan Lammers. Hij wist in 1980 zijn inferieure ATS naar een vierde plaats te kwalificeren.

De race op long Beach werd door de Amerikanen graag gezien als het “Monte Carlo of the United States”. Races in Long Beach stonden vaak garant voor spektakel, zo ook de laatste race in 1983.

Het was een race vol inhaalacties, spins en botsingen. De race werd een dubbele overwinning voor de toen nog Oranje-Witte Marlboro Mclarens van John Watson en Niki Lauda.

Dit was een opvallende prestatie aangezien de Ier en de Oostenrijker gestart waren vanaf een 22e en 23e startplek en zich bijna niet wisten te kwalificeren voor deze race!

Helaas besloot de organisator van de race dat de formule 1 te duur was en besloot races voor Indy Cars te organiseren op de baan langs de haven.

De formule 1 was genoodzaakt om een andere locatie te vinden op Amerikaans grondgebied.
Het belang daarvan was hoog als tegenhanger van de Indycar Series dat op dat continent zeer populair was.

In 1984 werd de grand prix van Dallas verreden. Het bleek een absoluut onwaardige “cowboy-baan” te zijn, wat niet in staat was om de formule 1 te ontvangen. Het asfalt kon de warmte niet aan.

Tot 30 minuten voor de start was men druk doende om reparatiewerk aan het asfalt uit te voeren, veroorzaakt door de Canam race dat als bijprogramma fungeerde. Tijdens de race kwamen er dusdanig veel stukjes asfalt los, dat de baan meer op een rallycross baan begon te lijken, dan op een formule 1 waardig circuit.

Vanwege de warmte werd de race al om 11:00 uur in de ochtend verreden. De warm up training op zondagochtend begon om al 7:45 uur. Williams coureur Jacques Laffite liet zijn ongenoegen daarover blijken door in pyjama op het circuit te verschijnen.

De race, die bijna niet doorging vanwege de staat van het asfalt, werd gewonnen door Keke Rosberg. Nigel Mansell raakte met zijn Lotus de muur (hij was niet de enige, de race zat vol met dit soort incidenten, spinnetjes en crashes).

Hij viel flauw van uitputting en de warmte toen hij zijn auto over de finish probeerde te duwen!  Hij werd als zesde en als laatste “rijdende” auto geklasseerd. Het zou een van de warmste grand prix uit de historie worden.

Onder de naam “grand Prix van de Verenigde Staten Oost” werd tussen 1982 en 1988 de grand prix van Detroit gehouden. Vanaf 1985 was dit de enige overgebleven race in de Verenigde Staten.

Ayrton Senna is recordhouder op dat circuit. Hij won de laatste drie races die op het stratencircuit gehouden werden. Er werden onderhandelingen gevoerd om de race in 1989 op het circuit Belle Isle Park te houden, maar dat ging niet door.

De formule 1 wereld verhuisde naar Phoenix in Arizona. De formule 1 circus kwam er drie keer. Alle drie de keren ging (wederom) Ayrton Senna met de grootste bokaal naar huis. Pierluigi Martini wist zijn Minardi in 1990 als tweede te kwalificeren. Dat is de enige keer in de historie van de formule 1 dat er een Minardi op de eerste rij stond.

Na 1991 vertrok de formule 1 uit Amerika, eigenlijk met pijn in het hart. De formule 1 kon nooit echt voeten in de aarde krijgen in Amerika. De chauvinistische Amerikanen hadden ook vrij weinig interesse voor de formule 1.

Indycars (Champcars, IRL) werd gezien als de formule klasse die het ertoe deed. Er zijn ook weinig Amerikaanse rijders die doordrongen in de formule 1.  Een opvolger voor Mario Andretti, wereldkampioen formule 1 in 1978 met de zwart gouden JPS Lotus) is er nog niet opgestaan, ondanks moedige pogingen van zoon Michael, Scott Speed en Alexander Rossi.

Pas in 2000 komt de formule 1 weer terug op Amerikaanse bodem, dit keer op Indianapolis Motor Speedway. Eindelijk leek dit de juiste stap te zijn maar de formule 1 deed zichzelf geen dienst in 2002.

In 2002 won Rubens Barrichello in de Ferrari de race met de minimale marge van 0.011 seconde. Raceleider Michael Schumacher besloot in de laatste bocht ruimte te maken voor zijn teamgenoot in een poging om de twee Ferrari’s naast elkaar over de finish te laten rijden.

Het leek op een cadeautje terug van “Der Michael” na de controversiële teamorder van de Oostenrijkse grand prix van dat jaar waarbij raceleider Barrichello de opdracht kreeg om Schumi voor te laten.

Het Amerikaanse publiek kon deze in elkaar geknutselde finish niet waarderen.

In 2005 maakte de formule 1 het in de ogen van het Amerikaanse publiek nog bonter. Tijdens deze editie van de Amerikaanse grand prix besloten de teams die reden op Michelin banden zich, uit veiligheidsredenen, terug te trekken uit de race.

Ralf Schumacher was met zijn Toyota, in de training, zwaar gecrasht door een probleem met de banden.

Het werd al snel duidelijk dat deze banden het slechts een paar rondes op dit circuit zouden volhouden. Alle coureurs op Michelin banden kwamen direct na de opwarmingsronde naar binnen, de race werd verreden met slechts 6 auto’s die geschoeid stonden op Bridgestone banden.

Dit tot ongenoegen van het publiek dat bierflessen op de baan gooiden en hun geld terug eisten.

In 2007 was een jonge Lewis Hamilton de laatste grand prix overwinnaar in Indianapolis. De relatie van de formule 1 met Amerika was weer behoorlijk vertroebeld.

De formule 1 zou niet meer terugkomen op die locatie en het duurde weer een aantal jaren voordat de formule 1 weer een nieuwe plek zou vinden in Amerika.

In 2013 zou de come back gevierd worden op het circuit van Austin Texas. Op deze locatie lijkt de formule 1 een vast onderkomen te hebben op Amerikaanse bodem.

Austin Texas is een populair circuit, dat geliefd is bij de rijders. Zelfs de tornado, die in 2015 de race op losse schroeven deed komen te staan, kan daar geen verandering in brengen.

Met de komst van het Amerikaanse team van Haas lijkt ook de interesse, van die kant van de plas, voor de formule 1 aan het toenemen is. Laten we hopen dat dit zo blijft, het is immers een wereldkampioenschap.

Comment Section

0 reacties op “American Formula 1 Dream

Plaats een reactie


*


Klik gerust eens door onze categorieën heen: